„Cyfrowa czarna dziura” Paradoks 18-latka

Zróbmy mały test. Weź do ręki swój telefon, wejdź w galerię zdjęć i spróbuj znaleźć dobre, w miarę aktualne zdjęcie swojego nastoletniego dziecka. Takie, na którym widać jego twarz, na którym się nie krzywi, nie zasłania ręką i nie ucieka z kadru.

Trudne, prawda?

Jeśli masz w domu kogoś, kto właśnie zbliża się do pełnoletności, prawdopodobnie wiesz dokładnie, o czym mówię. Pamiętasz czasy, gdy Twoje dziecko miało trzy, cztery czy siedem lat? Wtedy aparat praktycznie nie stygł. W albumach i folderach masz tysiące ujęć z przedszkola, z wakacji nad morzem, zdjęcia z umazaną lodami buzią i w przebraniu na bal karnawałowy. A potem przyszedł wiek nastoletni i... nagle cięcie. Czarna dziura. Koniec dokumentacji.

Dlaczego nagle zniknęli z naszych obiektywów?

To zjawisko to jeden z największych paradoksów naszych czasów. Dzisiejsi osiemnastolatkowie to generacja, która jest najbardziej obfotografowana w historii świata. Oni robią zdjęcia i kręcą filmy non-stop. Mają po kilka tysięcy plików w rolce aparatu. Problem polega na tym, że funkcjonują w zupełnie innym wymiarze.

Ich życie toczy się na Snapchacie, gdzie zdjęcie znika po kilku sekundach. Na TikToku, na Instagramie, w prywatnych wiadomościach, w formacie pionowych filmików nagrywanych do lustra z dziwnymi filtrami. Kiedy Ty – rodzic – wyciągasz aparat na wigilii czy na niedzielnym obiedzie i rzucasz hasło „uśmiechnij się do zdjęcia”, zazwyczaj słyszysz tylko przewrócenie oczami i legendarne: „Mamo, weź przestań”.

I wiesz co? To jest absolutnie normalne. Nie ma w tym nic złego i nie ma sensu z tym walczyć. Nastolatki nienawidzą być fotografowane przez rodziców, bo rodzicielski aparat kojarzy im się ze sztywnym pozowaniem, obciachem i totalnym brakiem kontroli nad tym, jak ostatecznie wyjdą.

Tylko że w efekcie zbliżają się ich 18. urodziny – ten wielki, symboliczny moment – a Ty orientujesz się, że ostatnie w miarę fajne i wyraźne zdjęcie swojego dziecka masz z czasów komunii albo początku podstawówki.

Osiemnastka jako idealna wymówka

Urodziny to genialny pretekst, żeby w końcu przerwać tę cyfrową czarną dziurę. I nie mam tu na myśli zmuszania jubilata do ustawienia się na baczność przy torcie w salonie z ciocią i wujkiem.

Dorośli często zastanawiają się, co kupić osiemnastolatkowi. Zazwyczaj staje na kopercie z gotówką, która oczywiście bardzo cieszy, ale po dwóch tygodniach i zakupie nowych butów czy wyjściach ze znajomymi – znika bez śladu. A co gdyby tak część tego budżetu przeznaczyć na profesjonalną sesję zdjęciową?

Dlaczego to działa? Z prostego powodu: dla Twojego dziecka nie jestem rodzicem, tylko obcym facetem. Fotografem. Kiedy młody człowiek przychodzi do mnie do studia w Łodzi albo wychodzimy razem w plener, dynamika jest zupełnie inna. Nie mówię „uśmiechnij się ładnie do cioci”. Zamiast tego wrzucam na głośnik fajną muzykę, rozmawiamy i po prostu robimy dobre zdjęcia.

To nie jest szkolne zdjęcie na niebieskim tle

Dla pokolenia, które wychowało się na Instagramie, dobra fota to waluta. Kiedy osiemnastolatek widzi, że traktuję go poważnie, że używam profesjonalnego światła, że pomagam mu zapozować tak, by wyglądał świetnie, nabierał pewności siebie – nagle ta tarcza obronna opada. Okazuje się, że to nastoletnie unikanie aparatu nie wynikało z tego, że nie lubią zdjęć. Oni po prostu chcą wyglądać na nich dobrze, po swojemu, z charakterem.

I to jest ten moment, kiedy z sesji na 18. urodziny robi się coś więcej niż tylko prezent. To potężny zastrzyk pewności siebie dla kogoś, kto właśnie wkracza w dorosłość i często (nawet jeśli tego nie po nim nie widać) boryka się z masą kompleksów.

Zostawmy po sobie coś namacalnego

Najlepsze w tym wszystkim dzieje się jednak na samym końcu. Bo z takiej sesji osiemnastolatek wychodzi ze świetnymi fotami na swoje social media (to dla niego najważniejsze, bądźmy szczerzy), ale Wy – jako rodzice – dostajecie coś o wiele cenniejszego.

Dostajecie fizyczną, wydrukowaną na świetnym papierze fotografię. Coś, czego nie da się usunąć jednym przypadkowym kliknięciem, co nie zginie, gdy telefon wpadnie do wody, i co nie straci ważności, gdy pojawi się nowa aplikacja społecznościowa. Zatrzymujecie ten wiek – ten bardzo dziwny, przejściowy i piękny moment między dzieciństwem a dorosłością – na zawsze.

Więc jeśli szukacie pomysłu na prezent na osiemnastkę, który nie będzie kolejnym, szybko zapomnianym gadżetem, podarujcie swojemu dziecku fajne doświadczenie, a sobie – pamiątkę. Zróbmy z tego tradycję, a cyfrową czarną dziurę zostawmy za sobą.

Paweł Otto Pracownia Fotograficzna

90-606 Łódź, ul 6-go Sierpnia 1/3 lok 9

tel.: 606 438 810

NIP: 947-146-33-42